Gruzja

To, że Gruzini to fajne chłopaki wiedziałem już od momentu, kiedy po raz pierwszy obejrzałem serial „Czterej Pancerni i pies”. Rola zawsze uśmiechniętego Grigorija przekonała mnie, że Ci kruczowłosi mieszkańcy Kaukazu muszą być przesympatyczni. Upewniały mnie w tym także liczne relacje Polaków, którzy po przemianach ustrojowych zarówno w Polsce jak i w Gruzji mieli okazję odwiedzić ten kraj.

Gruzja, Tbilisi

Podróż 065: Gruzja cz.7 – Winda w bloku mieszkalnym na… monety :-)

Płatna winda w bloku mieszkalnym, której uruchomienie następuje po wrzuceniu monety? Taką niespodziankę przygotowała dla nas Gruzja i jej stolica Tbilisi :-)
Read More
Gruzja Jaskinia Prometeusza

Podróż 065: Gruzja cz.6 – Jaskinia Prometeusza / Kumistavi

Odkryta w 1984 roku Jaskinia Prometeusza udowadnia, że Gruzja to nie tylko góry i lasy, ale także podziemne kompleksy jaskiń, które wciąż czekają na odkrycie…
Read More
Gruzja pociąg Stalina w mieście Gori

Podróż 065: Gruzja cz.5 – Pociąg Stalina

Miejscem urodzenia Józefa Stalina była Gruzja, ale rzadko bywał on w swoim rodzinnym mieście – w Gori. Większość podróży spędzał w specjalnym pociągu zwanym…
Read More

Podróż 065: Gruzja cz.4 – Muzeum Stalina w Gori

Zwiedzając muzeum Józefa Stalina w Gori miałem wrażenie, że Gruzja wciąż nie uwolniła się od czułości, z jaką traktuje Wodza Narodów. Koba wciąż ma miejsce w…
Read More

Wyprawa 065: Gruzja cz.3 – Ile kosztuje podróż do Gruzji?

To, że Gruzini to fajne chłopaki wiedziałem już od momentu, kiedy po raz pierwszy obejrzałem serial „Czterej Pancerni i pies”. Rola zawsze uśmiechniętego Grigorija przekonała mnie, że Ci kruczowłosi mieszkańcy Kaukazu muszą być…
Read More

Podróż 065: Gruzja cz.2 – Górna Swanetia, UNESCO #46 (709)

Północna Gruzja zawsze rządziła się własnymi prawami. Na rabunek odpowiadano rabunkiem, na gwałt gwałtem - a na zabójstwo zabójstwem...
Read More

Maratony Świata #078: Gruzja cz.1 – Lisi Trail Festival 2023

Start w maratonie w Gruzji jest marzeniem wielu biegaczy nie tylko z Polski. Zęby ostrzą sobie zwłaszcza Ci wszyscy wariaci, którzy marzą albo o pobiegnięciu maratonu w każdym kraju świata.
Read More

#Gruzja

Po powrocie do Polski z zagranicznych podróży staram się ułożyć sobie w głowie opinię o każdym z krajów które odwiedziłem. Częściowo robię to dla siebie – ale często także dla znajomych. Jak opisać w kilku słowach obcy kraj, jego zwyczaje i kulturę – tak, opinia była zwięzła i zrozumiała? Najprościej odwołać się do popularnych, znanych wszystkim porównań i wyobrażeń. Dla Gruzji wymyśliłem coś takiego:

Dzisiejsza Albania wygląda tak, jak Polska wyglądała w latach 90-tych. Natomiast dzisiejsza Gruzja wygląda tak, jak wyglądałaby obecnie Polska… gdyby nie weszła do Unii Europejskiej.

Gruzja z całą pewnością nie jest krajem zacofanym – ale nie jest też nowoczesnym. Kraj rozwija się wprawdzie w tempie wolniejszym niż kraje położone w Europie Środkowej, ale nie na tyle, by nie było czuć w nim wielkich zmian. Tutejsze wioski i miasteczka wciąż wyglądają jak Gliwice, Łódź czy Gorzów Wielkopolski… dwadzieścia lat temu. Przykładowo: środki komunikacji publicznej są toporne – ale tanie. Lasy są dzikie… i wciąż groźne. Drogi zaś… cóż… w tym przypadku można prostu napisać, że po prostu są;  takie jakie pamiętamy z Polski sprzed 20-25 lat – krzywe, dziurawe, pozbawione chodników i przejść dla pieszych. Remontowane są zaś w tempie gwarantującym tylko to, że nie psują się jeszcze bardziej.

Przez Gruzję podróżuje się powoli. Podróżuje się wygodnie (jeżeli lubicie siedzieć na własnym plecaku) – i wesoło (jeżeli śmieszą was bąki puszczane przez współpasażerów). Normalnym i nagminnym widokiem są krowy, kury i świnki pasące się na środku nie tylko wiejskich dróg i chadzające dumnie środkiem nawet uczęszczanych ulic. Zwierzęta te zresztą nie tylko spacerują, ale także na tych ulicach śpią i spędzają wolny czas. Na Gruzinach tern zwierzyniec nie robi żadnego wrażenia – po prostu trzeba wszystkie zwierzaki cierpliwie objeżdżać. Spacerujące zwierzęta dziwią tylko nas – europejskich dziwaków, którzy wierzą, że każda krowa, świnka i baran muszą być ostemplowane i skatalogowane. Gdy w Polsce na wsi szczeka pies, to wszyscy się dziwią „A gdzie jego właściciel?”. Gdy w Gruzji szczeka pies, wszyscy zastanawiają się „Na co on szczeka”?

 I to jest normalny świat za którym tęsknię. W Gruzji jest po prostu normalnie – tak, jak powinno być. Jak u babci na wakacjach, ze starych wspomnień i zdjęć. To nam – a nie im – standaryzowana krzywizna bananów poprzewracała w głowach.

Bo widzicie, w Gruzji jest tak: dzieci haratają w gałę na środku ulicy, dziur się nie łata, tylko je okrąża, a jak jabłko spadnie z drzewa to nie wyrzuca się go do śmieci, tylko je się podnosi i zjada razem z robakiem. No chyba, że szybciej do tego jabłka dobiegnie świnka z wolnego chowu. Jeżeli taka swobodna świnka zje waszemu dziecku kanapkę, to nikt nie wzywa policji.

Gruzja jest normalna… w większości aspektów. Gruzini są zaś tacy, jacy my chcielibyśmy być. I czasem niestety mam wrażenie, że nam się wydaje że jesteśmy. My deklarujemy, że jesteśmy otwarci – a Gruzini są otwarci. My chwalimy się przysłowiową gościnnością, a Gruzini po prostu są gościnni. Niby to samo – a jednak różnica. I podobnie jest z wieloma innymi sprawami: jak Gruzin śpiewa – to śpiewa. Jak tańczy, to tańczy. A jak kocha – to kocha…

Obejrzyj zdjęcia z wyprawy do Gruzji: