Azja Południowa i Azja Południowo-Wschodnia to istna mekka wszystkich podróżników, którzy wyrwali się w końcu z pętli wczasów all inclusive oferowanych przez tysiące biur podróży. To idealne miejsce do nabierania doświadczenia, łamania przyzwyczajeń i przekraczania swoich stref komfortu. Region jest tak znany i „opowiadany”, że gdybym nie wiem jak stękał, to nic nowego w tym temacie nie wystękam…
Ale polecam gorąco. I nie wierzcie tylko tym wszystkim youtuberom pokazującym jak tutaj żyją, i jacy są zajebiści „bo sobie w Azji Południowej radzą”. Tutaj każdy z Was sobie poradzi – więc kreowanie własnego bohateryzmu z faktu, że wynajęło się w Tajlandii mieszkanie, że ma się Wietnamską kochankę, że jeździ się skuterem po Indiach – nie znaczy zupełnie nic. Każdy to może mieć.
Jakie kraje zaliczamy do tego regionu?
Azja Południowa:
- Indie,
- Pakistan,
- Nepal,
- Bhutan,
- Bangladesz,
- Sri Lanka,
- Malediwy.
Azja Południowo-Wschodnia:
- Mjanma (Birma),
- Tajlandia,
- Kambodża,
- Laos,
- Wietnam,
- Malezja,
- Singapur,
- Indonezja,
- Timor Wschodni,
- Brunei,
- Filipiny.
Od pewnego czasu można zauważyć niestety w krajach tego regionu postępującą „antyzachodnizację” – nurt społeczny napędzany politycznymi argumentami polegający na tym, że biały człowiek / turysta powinien płacić za usługi, noclegi, transport itd. ceny zachodnie – a nie lokalne. Skoro białego człowieka stać, to niech biała człowieka płaci tyle, co u siebie w Europie czy innej Ameryce. Trudno z tym poglądem dywagować, gdyż rzeczywiście biały człowiek może w tych krajach za niewielką kasę zrobić niemal WSZYSTKO – nawet jego emerytury wystarczają, by być tu milionerami. A jednak nurt ten myślę, że bardziej szkodzi regionowi niż mu pomaga.
