Europa, Malta (Gozo)
Stanowisko Qawra/Dwejra łączy w sobie interesującą geologię, zarówno na lądzie, jak i pod wodą, bogactwo i różnorodność dzikiej przyrody, dramatyczne krajobrazy morskie zdominowane przez skalistą linię brzegową, elementy kulturowe sięgające od III wieku p.n.e. do XIX wieku n.e. oraz ogólną atmosferę dziczy. Zarówno Morze Śródlądowe (Qawra), jak i Zatoka Dwejra stanowią doskonałe przykłady wielkoskalowych, kolistych struktur subsydencji i związanych z nimi osadów wypełniających z wyraźnymi pokładami skamieniałości. W rzeczywistości, na zachodnim Gozo znajduje się imponująca liczba struktur subsydencji roztworowej na stosunkowo niewielkim obszarze.
Te formacje geologiczne powstały jako podziemne jaskinie w procesie rozpuszczania, który mógł mieć miejsce tylko na lądzie. W miocenie zapadnięcie się dna morskiego stworzyło 12 struktur początkowych, podczas gdy wiele innych powstało w wyniku czwartorzędowego, subaeralnego zapadnięcia się w plejstocenie, kiedy to pojawienie się Wysp Maltańskich reaktywowało ten proces. Te różnorodne struktury, z których niektóre są całkowicie zanurzone, jasno wyjaśniają historię geologiczną bloku pelagijskiego (centralna część Morza Śródziemnego).
Na procesy geologiczne nakłada się proces geomorfologiczny, z dowodami erozji morskiej na strukturach osiadania. W rzeczywistości bardzo dobre przykłady procesów erozji morskiej występują w Qawra/Dwejra, z całą sekwencją obiektów – jaskiniami morskimi, tunelami, łukami, kominami i rafami.
Nieodwiedzone
