Azja, Pakistan
Edykty skalne Shahbazgarhi zostały wykute w powierzchni dwóch dużych głazów na zboczu małej skalistej skały w Dolinie Peszawar. Zapis czternastu edyktów cesarza Maurjów, Asoki (272-235 p.n.e.) stanowi najwcześniejszy niezbity dowód istnienia pisma w Azji Południowej. Pochodzące z połowy III wieku p.n.e., są pisane od prawej do lewej pismem Kharosthi. Obecność Kharosti sugeruje, że wpływy rządów Achemenidów w tym regionie, prowincji Gandhara, przetrwały krótką aleksandryjską przerwę w IV wieku p.n.e. Czternaście głównych edyktów zarejestrowanych w tym miejscu przedstawia aspekty dharmy, czyli sprawiedliwego prawa Asoki. Edykty znajdują się wzdłuż jednego ze starożytnych szlaków handlowych łączących Dolinę Peszawar z dolinami Swat, Dir i Czitral na północy oraz wielkim miastem Taxila na południowym wschodzie.
NieodwiedzoneOpisy obiektów oznaczone kursywą zamieszczono na licencji whc.unesco.org
